Route: Gjendebu - Leirvassbu
Afstand: 21 km
Hoogteverschil omlaag: 285 meters, omhoog: 690 meters
Weer: bewolkt
Overnachting: Wildkamperen aan de voet van het meer Leirvatnet, Leirvassbu
Om kwart voor acht moeten de we de boot halen die ons over het lange Gjende-meer naar Gjendebu brengt waar we de eerste dag van de trekking aanvatten. De boot is koud en zit vol stoere Noren.
Onze rugzakken - gevuld met kampeerspullen en proviand voor 6 dagen - wegen een ton en de eerste kilometers gaan dan ook langzaam. We starten tussen een begroeid landschap tussen de struiken van het Storadal en volgen de Storae-rivier.
Na enkele uren heeft iedereen zo ongeveer door dat het een loodzware toch wordt. Deze hike is meteen ook bij de langste van heel de week en na het checken van de kaart moeten we tot onze grote spijt vaststellen dat we nog nergens zijn. 
We passeren enkele ongeïnteresseerde koeien en een handvol mensen (die ons niet echt konden geruststellen over de nog af te leggen afstand) en nemen een pauze bij een riviertje. We drinken vers rivierwater en observeren gefascineerd de prachtige natuur.
Anderen onder ons verzorgen pijnlijke knieën en reeds enkele blijnen. 
We steken enkele rivieren over en zijn blij dat we toch een paar wandelstokken voorzien hebben.
Dan gaat het steil bergop over een bergkam en nadien wordt het niet veel beter: stenen, stenen en stenen. Gelukkig zijn de rode T’s die ons de weg leiden goed zichtbaar, want van een pad is hier geen sprake. Ondertussen hebben we door dat we onszelf en de route misschien een beetje overschat hebben.
Na de zoveelste stenenberg en een wel erg zware klim zien we het even niet meer zitten. Maar dan plots zien we in de verre verte (die nog veel verder bleek te zijn) de hut van Leirvassbu liggen.
We dalen vol goede moed via de rotsblokken tot in het dal. Het is een gevaarlijke helling en we moeten goed opletten waar we onze voeten plaatsen.
Op een halve kilometer voor de hut stoppen we en met onze laatste krachten slaan we onze tentjes op aan de rand van een ijskoud meer, Leirvatnet. Aanvankelijk zouden we voorbij het meer overnachten, maar dat halen we echt niet meer.
We zetten de tenten op en eten meteen onze meest zware voedingswaren op, zodat de rugzak morgen toch al iets lichter is.
Sommigen doen een laatste effort en lopen even naar de hut, anderen proberen de afwas te doen in het gletsjermeer.
Zonder veel woorden kruipen we - met muts op en jas aan - in de slaapzak. We houden ons hart al vast voor de komende dagen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten