Noorwegen 2010 - dag 7 - Trekking Glitterheim - Memurubu

Klik hier voor een overzicht van de reis.

Route: Glitterheim - Memurubu
Afstand: 21  km
Hoogteverschil omlaag: 962 meters, omhoog: 599 meters
Weer: regen, regen en nog eens regen
Overnachting: Hut van Memurubu

Samen met de eerste trekdag, is dit de langste dag van onze trektocht. We zijn niet vergeten hoe zwaar en vermoeiend de eerste dag was, dus starten we vandaag in spanning: halen we ons doel vandaag wel? Om zeker geen tijd te verliezen staan we extra vroeg op en treuzelen we niet te lang voor het ontbijt. Het weer zit toch niet mee, dus reden te meer om snel te vertrekken.

We verlaten de omgeving van Glitterheim en steken de brede Veo rivier over via de zomerbrug. Er volgt een lange, gestage klim uit het dal. We hebben veel energie en houden een hoog tempo. Als we op het hoogste punt staan, kunnen we helaas niet genieten van een mooi uitzicht: er hangen lage wolken en het begint te regenen.

We dalen in de richting van het grote Russvatnet meer, en nemen de lange, hoge hangbrug boven de Blåsjönnåe rivier. 

Wanneer we eenmaal aan de oever van het Russvatnet meer gekomen zijn, volgen we het pad langs het meer. We moeten meermaals over stroompjes heen, soms met een brug, maar meestal via de beschikbare (stap)stenen. Het is zoeken naar een gemakkelijk weg, zonder al te veel water en modder. Een echte lunchpauze zit er niet in omwille van de steeds aanhoudende regen.

We moeten over een paar schamele brugjes, waaronder één met slechts een smalle balk over een kolkende rivier (te bewonderen in dit filmpje): een hele evenwichtsoefening!

Na wat een eeuwigheid lijkt te duren, laten we het meer achter ons en beginnen we aan een volgende steile beklimming om het dal uit te komen. Het einde van de helling valt ons  zwaar, omwille van losse stenen en de hellingsgraad. We zijn moe en geraken moeizaam boven. Uiteindelijk komen we tot de splitsing die naar de Besseggen leidt. Op deze plaats zullen we de volgende dag terug komen om dan de weg naar Besseggen te kiezen. De foto hieronder toont dezelfde plaats, eenmaal met het slechte weer van vandaag en vervolgens met het prachtige weer de volgende dag.

 

We nemen de weg naar Memurubu en dalen richting de hut. De regen is nog geen seconde gestopt, integendeel. Onze jassen en regenbroeken zijn doorweekt, en de soft cell van Ulrike begint water door te laten. Gelukkig is de hut in zicht. We dalen verder over de gladde stenen en de schuivende modder tot we eindelijk, na vele uren stappen bij de hut toekomen. 

Er valt geen enkel tentje te bespeuren en de regen valt nog steeds met bakken uit de lucht. De meesten onder ons besluiten om toch maar een droog plekje in de hut te bemachtigen. We laten ons gaan en genieten van een warme maaltijd in de hut: ballekes met patatjes! Onze kleren en schoenen laten we drogen in de droogkamer van de hut en we kruipen in het zachte bed (met matras!).