Route: Thorsmork (Husadalur) - Morinsheidi - Thorsmork
Afstand: 22 km te voet
Wandelduur: 7 uur
Activiteiten: Fimmvorduhals wandeltocht
Weer: Vulkaanas-mist
Overnachting: Husadalur - Thorsmork camping
Voor het eerst sinds enkele dagen kunnen we opstaan en de tent laten staan. We maken vandaag namelijk een heen en terug tocht. De rugzak wordt gevuld met spullen voor de dag en na een klein ontbijt vertrekken we richting Fimmvorduhals. We zouden vandaag graag tot aan de Fimmvorduhals hut geraken en terug, maar daarvoor moeten we wel 33 km stappen! We zien wel tot waar we geraken...
Via de begroeide heuvels geraken we vanuit Husadalur na een 3-tal km stappen aan de Langidalur hut, die aan de Krossa rivier ligt. Om de rivierbedding over te steken is er een voetgangersbrug waar we even een omweg voor moeten nemen. Na de brug zijn er nog een aantal vertakkingen van de rivier die we oversteken aan de hand van stapstenen. Het is even zoeken om tot de overkant van de immense rivierbedding te geraken, maar eenmaal dat is gelukt volgen we een makkelijke weg tot aan de hut van Basar.
We zijn al een 6-tal km onderweg wanneer we eindelijk de hut van Basar passeren. We begrijpen nu wel waarom de hut van Husadalur niet gebruikt wordt door diegenen die van Landmannalaugar doortrekken tot in Skogar: wat een omweg!
Iets voorbij Basar krijgen we een eerste klim te verduren. Het lijkt wel of de voorbije dagen hun tol beginnen te eisen, want ik geraak maar moeilijk vooruit en dat is erg frustrerend! Via een geleidelijke klim komen we op een iets steiler stukje waar losse kabels liggen om vast te nemen. Vervolgens komen we aan een prachtig maar ook benauwend stukje over een smalle richel, de Kattarhryggir ofte "Cat's spine". We hebben er een prachtig uitzicht over de Strakagil canyon, maar kijken toch vooral waar we onze voeten zetten!
Na nog wat hoogtemeters en kabels komen we toe op een plateau. Achter ons is enkel nog grijze waas te zien, veroorzaakt door het vulkaanas van de Eyjafjallajökull vulkaan (wereldberoemd sinds hij bij de uitbarsting in 2010 heel het vliegverkeer lamlegde), dat met de wind de vallei ingeblazen wordt.
Ik ben ondertussen echt futloos en moe, zeker als ik bedenk dat we nog de hele weg terug moeten keren. We vloeken dat we geen extra dag hebben voorzien om tot Skogar door te trekken. We besluiten om nog tot over de Heidarhorn (1053m) te klimmen en dan terug te keren.
De hellingsgraad is nog wat steviger dan tot nu toe het geval was, maar ik begin ook wat over de vermoeidheid te geraken dus het gaat vlotter dan verwacht. Als we eenmaal over de Heidarhorn zijn, bevinden we ons op een groot plateau, de Morinsheidi. Het uitzicht is helaas beperkt, maar we raden de contouren van de Myrdalsjökull en de Eyjafjallajökull langs weerszijden.
Omdat we nog een lange weg terug moeten, besluiten we (met een beetje tegenzin) om rechtsomkeer te maken. Op de terugweg gaat de aswolk wat liggen en zien we de gletsjers beter liggen. We eten een paar crackers en vervolgen onze weg naar 'huis'.
Via de kabels en de smalle richel van de Kattarhryggir dalen we af tot we in Basar zijn. Van daaruit vervolgen we de (saaie) baan tot aan de oversteekplaats naar Langidalur.
De Krossa-rivier ligt anders en het is deze keer moeilijker om een plek te vinden om over te steken zonder de schoenen uit te hoeven trekken. Gelukkig zijn er grote stenen in overvloed en kan Ulrike er een paar op strategische plaatsen smijten, zodat we droog tot de voetgangersbrug geraken. Via de oever gaat het pad verder tot in Langidalur.
Na een laatste eindeloze 3 km komen we helemaal uitgeput toe aan de hut van Husadalur. Ik kan geen stap meer zetten: mijn voeten en kniëen laten weten dat het na het stappen van 87 km in 5 dagen welletjes is geweest!
De Krossa-rivier ligt anders en het is deze keer moeilijker om een plek te vinden om over te steken zonder de schoenen uit te hoeven trekken. Gelukkig zijn er grote stenen in overvloed en kan Ulrike er een paar op strategische plaatsen smijten, zodat we droog tot de voetgangersbrug geraken. Via de oever gaat het pad verder tot in Langidalur.
Na een laatste eindeloze 3 km komen we helemaal uitgeput toe aan de hut van Husadalur. Ik kan geen stap meer zetten: mijn voeten en kniëen laten weten dat het na het stappen van 87 km in 5 dagen welletjes is geweest!
We ontspannen in de sauna, nemen een warme douche en chillen in de zetels van de hut. We belonen onszelf met een heerlijke maaltijd in hut: bloemkoolsoep, gebraden kip, vis stoofpotje, sla en butternut met dessert en koffie en dat allemaal voor 28 euro.
Met het buikje meer dan vol gaan we slapen. We zijn helemaal klaar voor het volgende deel van onze reis: een roadtrip helemaal rond IJsland!
Met het buikje meer dan vol gaan we slapen. We zijn helemaal klaar voor het volgende deel van onze reis: een roadtrip helemaal rond IJsland!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten